Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2009/14205 E. 2011/6826 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2009 tarih ve 2007/485-2009/601 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 1978 yılından beri İzmir’de “06 Patisseri” adı altında pastane işlettiğini, şirket ünvanının İzmir Ticaret Sicil Memurluğunda 10/01/1992 tarihinde tescil edildiğini, 24/03/2007 başvuru tarihiyle marka olarak tescil ettirdiğini, davalının “06” ibaresini Bodrum’da işlettiği lokantasının levha ve basılı kağıtlarında kullanarak iltibasa neden olduğunu ileri sürerek, davalının işyerindeki levhasından, tüm basılı evrakından 06 rakamının silinmesi suretiyle davalının müdahalesinin men'ini, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı, işletmekte olduğu lokantanın ismini Ankara Lokantası olarak değiştirdiğini, 1988 yılından bu yana aynı lokantayı "06" adı altında işletmekte olduğunu, buna ilişkin Ticaret Sicilindeki kaydının da bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının “Restorant 06” ibaresini işletme adı olarak 48/22757 sicil no ile 09.06.1988 tarihinden beri kullandığı, davacının 10/01/1992 tarihinde ticaret unvanı olarak tescil ettirdiği ibareyi davalıdan önce kullandığına ilişkin delil sunmadığı, “06” ibaresinin davalı tarafından işletme adı olarak kullanılmasının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.