Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/1113 E. 2025/4053 K. – Dolandırıcılık

Konu: Dolandırıcılık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1113
Karar No
2025/4053
Karar Tarihi
Konu
Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2015 tarihli kararı ile sanığın lehine olacak şekilde hükümde hata yapılarak TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca ''2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması'' yerine ''2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' karar verildikten sonra 29.06.2015 tarihli ek karar ile bu durumun sanık aleyhine olacak şekilde ''2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde düzeltildiği belirlenmiş ise de bunun hukuken mümkün bulunmadığı, dolayısıyla bozma sonrası kurulan hükümde aleyhe temyiz bulunmadığından kazanılmış hakka işaret edilirken asıl hüküm yerine hatalı şekilde ek karardaki hükmün dikkate alınarak sanık aleyhine uygulama yapılmak ve kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesi de yanlış gösterilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. Maddesi gereği, hüküm fıkrasından kazanılmış hakkın gözetilmesine ilişkin paragrafın tamamen çıkarılması ve yerine ''Aleyhe temyiz olmadığından sanık hakkında daha önce İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2015 tarihli kararı ile verilen ceza kazanılmış hak olarak değerlendirilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sonuç olarak 2 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' paragrafının eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/1113, K. 2025/4053, T. 08.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-1113-e-2025-4053-k-5bd5923e67f1