Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/35595 E. 2025/4968 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/460 E. 2018/70 K. SUÇ :Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıdaki tarih ve sayılı kararının sanık müdafiî tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ve müdafinin yüzüne karşı verilen ve 26.02.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 09.02.2018 tarihli, temyiz sebebi içermeyen süre tutum mahiyetindeki dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak tebliğ üzerine aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.