Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/3367 E. 2011/1843 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nın 503/1, 522.mad.uyarınca 1 yıl 1 ay hapis ve 2.708 Lira apc.ile cezalandırılmasına ilişkin 22.01.2007 tarihli hükmün temyiz isteminin reddine dair. Kendisine zorunlu müdafi atandığından haberdar olmayan sanık hakkındaki 22.01.2007 günlü mahkumiyet hükmünün zorunlu müdafiine 23.02.2007 tarihinde tebliğ edilerek temyiz yasa yoluna başvurulmadığından kesinleştirilip infaza verildiği,19.11.2008 tarihinde sanığın yakalanması üzerine dosyada vekaleti bulunmayan ve ne zaman tebliğ edildiği anlaşılamayan ihtara rağmen de vekaletname verilmeyen Av......’ın 02.12.2008 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz isteminin 04.12.2008 tarih ve 2001/165 esas 2007/4 sayılı karar ile reddine karar verildiği,Dairemizin 06.02.2009 gün ve 2009/1473 esas ve 2009/666 sayılı ve 23.09.2010 gün ve 2009/22398 esas,2010/9885 karar sayılı tevdi kararları üzerine adı geçen avukatın dosyaya vekaletname sunmadığı,mahkumiyet hükmü ile temyiz isteminin reddi kararlarının ise 24.11.2010 günü sanığa tebliği üzerine anılan kararların aynı gün dosyada vekaletnamesi bulunan Av..... tarafından temyiz edildiği,Üsküdar 2.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.06.2009 günlü yazısına cevaben düzenlenen Kocaeli C Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nün 21.08.2009 gün ve 2009/7529 sayılı yazısından sanığa mahkumiyet hükmünün tebliğ edilmediği ve vekaletname sunamayan Av.....’ın talebi üzerine verilen red kararının da yok hükmünde olduğu kabul edilip 22.01.2007 gün ve 2001/165 esas,2007/4 sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede gereği görüşüldü: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;sanığa yüklenen “dolandırıcılık” Suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 18.10.1999 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 5.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.