Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/1899 E. 2025/9579 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/248 E., 2023/656 K. SUÇ/SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Van 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Kendisine hiç tebligat yapılmadığına,

2. Avukatı ile iletişim kuramadığına,

3. Haberi olmadan kararın kesinleştirildiğine,

4. Cezanın kanun yararına bozulması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında 21.11.2022 tarihli Van 7. Ağır Ceza Mahkemesi mahkûmiyet kararının sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin kararı istinaf ettiği, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 07.07.2023 tarihinde hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğ edilmediği, sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafii kararı temyiz etmediği için kararın 08.09.2023 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın 27.11.2024 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 10.01.2025 tarihinde süre yönünden sanığın temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği, 10.01.2025 tarihli ek kararın sanığa 22.01.2025 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 24.01.2025 tarihli dilekçe ile ek kararı temyiz ettiği görülmüş ise de, sanığın ek karardan önce asıl hükmü de temyiz ettiği anlaşıldığından, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/son maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 35/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, yasal süresinden sonra sanık tarafından yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2025 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, aynı Kanun'un 188/4-b maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.10.2025 tarihinde karar verildi.