Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/4147 E. 2025/3405 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddiyle ek kararın onanması Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03.03.2017 tarihli ve 2016/289 Esas, 2017/334 Karar sayılı kararının, 10.03.2017 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süresinde temyiz edilmeyen kararın, talebi her ne kadar yanlış nitelendirme ile 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi anlamında itiraz başvurusu olarak değerlendirilmiş ise de; sanık tarafından sunulan 22.11.2018 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı CMK'nın 35/2. maddesi uyarınca sanığa yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılması gerektiği halde yapılmadığı, ancak sanığın 22.11.2018, 05.08.2019 ve 15.11.2021 tarihli dilekçeleri ile temyiz sebeplerini belirtmesi nedeniyle usul ekonomisi açısından yeniden tebligat yapılmasına gerek olmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle; sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine dair 25.12.2019 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede: Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.