Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2008/9110 E. 2013/227 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama TÜRK MİLLETİ ADINA 1) Tebliğnamenin karar başlığında hakkında temyiz talebi bulunmadığı halde sanık olarak gösterilen ... hakkındaki hükümler inceleme dışı bırakılmıştır. 2-a) Sanık ...'in mağdur ...'i bıçakla, ksifoidin sağ tarafından mide ve duodenumda perforasyona ve hayati tehlike geçirmesine sebep olacak şekilde yaraladığı olayda; TCK.nun 61. maddesine göre 86/1.maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre üst sınıra yakın şekilde ceza tayini gerektiğinin düşünülmemesi, b) Sanık ...'in adli sicil kaydına ve celbedilen ilamlarına göre; ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.07.2001 tarih, 61/374 esas, karar sayılı, 05.06.2001 tarih, 133/288 esas, karar sayılı ve 06.12.2001 tarih, 361/531 esas, karar sayılı kararlarıyla mahkumiyetine karar verildiği, bu kararların sırasıyla 12.09.2001, 12.06.2001 ve 13.12.2001 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas oldukları anlaşılmasına rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması, Hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin fazla ceza tayin edildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.