İlk Derece Mahkemesi 2006/4705 E. 2009/1863 K.

Temyiz İsteminde Bulunan (Davacı) : İzmir Barosu Başkanlığı Vekili : Av.... Karşı Taraf (Davalı) 2 Adalet Bakanlığı İstemin Özeti sDanıştay Onbirinci Dairesi'nin 22.3.2006 günlü, E:2006/970, K:2006/1482 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması davacı vekili tarafından istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Danıştay Onbirinci Dairesi'nce verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Burakhan Melikoğlu'nun Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Handan Yağuş'un Düşüncesi : Danıştay dava dairelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir. Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Danıştay Onbirinci Dairesi'nce verilen kararın onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava, Adalet Bakanlığı İdari ve Mali İşler Daire Başkanlığının, 3717 sayılı Yasa hükümleri ile Adli ve İdari Yargı hakim ve cumhuriyet savcıları ile diğer görevlilerine ödenmesi öngörülen yol gideri ve tazminata ilişkin usul ve esasları belirleyen 13.2.2006 tarihli, 127 sayılı Genelgesinin iptali istemiyle açılmıştır. Danıştay Onbirinci Dairesinin, 22.3.2006 günlü, E:2006/970, K:2006/1482 sayılı kararıyla, 2577 sayılı Yasa hükümleri uyarınca iptal davası açabilmek için,dava konusu işlem ile davacı arasında ciddi, makul, kişisel, meşru ve güncel bir ilişkinin bulunması ve işlemin davacının menfaatini ihlal etmiş olması gerektiği, buna göre, Adli ve İdari Yargı hakim ve Cumhuriyet Savcıları ile diğer görevlilerine ödenecek yol tazminatının ödeme usul ve esaslarının, 3717 sayılı Yasada yapılan değişiklikler nedeniyle yeniden düzenlenmesine ve özü itibariyle ilgili personele verilmekte olan yol tazminatına sınırlama getiren yasal düzenlemelerin açıklanmasına ilişkin bulunduğu anlaşılan dava konusu genelgenin iptalinin istenilmesinde, davacı Baro'nun doğrudan, kişisel ve meşru bir menfaatinin olmadığı, dolayısıyla bu konuda dava açma ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından, yargı çalışanlarının parasal haklarına kısıtlama getiren düzenlemenin, yargı yerlerindeki çalışma barışını bozduğu ve işlerin aksamasına neden olduğu, yargı çalışanlarını olumsuz etkileyen bu durumun hukukun üstünlüğü ilkesini zedelediği, dolayısıyla hukukun üstünlüğünü korumakla yükümlü olan davacı Baro'nun söz konusu düzenlemenin iptalini istemekte menfaati bulunduğu ileri sürülerek anılan karar temyiz edilmekte ve bozulması istenilmektedir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Danıştay Onbirinci Dairesi'nce verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin reddine, Danıştay Onbirinci Dairesi'nin 22.3.2006 günlü, E:2006/970, K:2006/1482 sayılı kararının onanmasına, 22.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.