İlk Derece Mahkemesi ·
İlk Derece Mahkemesi 2006/4296 E. 2008/371 K.
- Mahkeme
- İlk Derece Mahkemesi
- Esas No
- 2006/4296
- Karar No
- 2008/371
Ankara 6.îdare Mahkemesince verilen ve Danıştay Onbirinci Dairesinin 14.2.2006 günlü, E:2003/4192, K:2006/621 sayılı bozma kararına uyulmayarak davanın reddi yolundaki ilk kararında ısrar edilmesine ilişkin 4.10.2006 günlü, E:2006/1925, K:2006/1783 sayılı kararı, davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : İdare Mahkemesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu Ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Muhsin Yıldız'ın Düşüncesi: Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi ısrar kararının Danıştay Onbirinci Daire kararı doğrultusunda bozulması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Mehmet Ali Samur'un Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, İdare Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle İdare Mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davacının yürütmenin durdurulması istemi görüşülmeyerek dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin iştiraki olan İstanbul Halk Ekmek Un ve Unlu Maddeler Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş.'de Genel Müdür olarak görev yapan davacının emekli keseneğine esas aylığına (6400) ek gösterge uygulanması için yapılan başvurunun reddine ilişkin 12.9.2002 günlü işlemin iptali istemiyle açılmıştır. Ankara ö.İdare Mahkemesinin 3.6.2003 günlü, E:2002/1462, K:2003/885 sayılı kararıyla; 2451 sayılı Yasa'da genel müdür ve yardımcılarının (II) sayılı Cetvelde sayılarak müşterek kararname ile atanılacak görev unvanını haiz kişiler arasında sayıldığı, 657 sayılı Yasaya ekli (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinde genel müdürlere (6400) ek gösterge uygulanmasının öngörüldüğü; dosyadan davacının Yem Sanayi Türk A.Ş. Elazığ Yem Fabrikasında sözleşmeli statüde ve SSK iştirakçisi olarak çalışmakta iken 29.1.1990 tarihi itibariyle 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 1. maddesi uyarınca Emekli Sandığı ile ilgilendirildiği ve fabrika müdürü olarak görev yapmakta iken kurumun özelleştirilmesi nedeniyle İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Park ve Bahçeler Müdürlüğü emrine mühendis olarak atandığı, bu görevinden 5.5.1994 tarihinde istifa ettiği ve aynı tarihli İstanbul Halk Ekmek Un ve Unlu Maddeler Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. Yönetim Kurulu kararıyla genel müdürlük görevine atandığı, bu görevde iken 5434 sayılı Yasanın geçici 192. maddesi uyarınca 15.2.2002 tarihinden itibaren Emekli Sandığı ile yeniden ilgilendirildiğinin anlaşıldığı; bu durumda davacının 5434 sayılı Yasanın 12. maddesinin (I) işaretli kısmının (i) fıkrasında sayılan kamu kurumunda görev yaptığı açık bulunmakla birlikte, 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca kadro tahsisinin yapılmadığı ve SSK mevzuatına tabi olan İstanbul Halk Ekmek Un ve Unlu Maddeler Sanayi ve Ticaret A.Ş. Genel Müdürlüğü görevine müşterek kararname ile değil adı geçen şirketin Yönetim Kurulu kararıyla atandığı anlaşılmakla 657 sayılı Yasa'ya tabi ve müşterek kararnameyle atanmış olan genel müdürler için öngörülen (6400) ek gösterge yerine en son görev yaptığı birinci derece kadrolu fabrika müdürleri için öngörülen (3000) ek göstergeden yararlandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Onbirinci Dairesi 14.2.2006 günlü, E:2003/4192, K:2006/621 sayılı kararıyla; 5434 sayılı Yasa'nın emeklilik keseneklerine esas alınacak tutara ilişkin ek 48.maddesinin (b) fıkrası uyarınca sandık iştirakçisi olup aylıklarını personel kanunlarına göre almayanların yaptıkları benzer görevler için öngörülen ek göstergelerden yararlanmalarının gerektiği; İstanbul Büyükşehir Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğüne 3. derecenin 1. kademesinden aylıkla mühendis olarak atanan ve 5.5.1994 tarihinde bu görevinden istifa ettikten sonra aynı belediyenin iştiraki olan İstanbul Un ve Unlu Maddeler Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. Yönetim Kurulunun 5.5.1994 tarihli kararıyla bu şirkete genel müdür olarak atanan davacının talebi üzerine 15.2.2002 tarihinden itibaren sandıkla ilgilendirildiği ve emekli keseneğine esas aylığının 1. derece 3. kademe (3000) ek gösterge olarak belirlendiği, davacının 8.8.2002 tarihli dilekçe ile emekli keseneğine esas aylığına genel müdürlere öngörülen (6400) ek göstergenin uygulanması için yaptığı başvurunun reddi üzerine bakılan davayı açtığının anlaşıldığı; bu durumda genel müdürü olduğu kurum 5434 sayılı Yasanın 12. maddesinin (I) fıkrası (i) bendinde sayılan kamu kurumlarından olan ve sandık iştirakçisi olup, aylığını personel kanunlarına göre almayan davacının emekli keseneğine esas aylığına uygulanacak ek göstergeye ilişkin dava konusu uyuşmazlığın çözümünde 5434 sayılı Yasa'nın ek 48/b. maddesi hükmünün dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken İdare Mahkemesince bu yönde bir irdeleme yapılmadan davanın reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuş ise de; İdare Mahkemesi bozma kararına uymayarak davanın reddi yolundaki ilk kararında ısrar etmiştir. Davacı, 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye göre kadro ihdasının yapılmış olması halinde durumunun ek 48.maddenin (a) fıkrası kapsamında değerlendirileceğini ve görev unvanına göre belirlenen ek göstergeden yararlandırılacağı için bir uyuşmazlığın çıkmayacağını,ancak kendisinin ek 48.maddenin (b) fıkrası kapsamında olduğunu ve bu fıkrada atama usulü yönünden bir belirlemenin olmadığını ileri sürmekte ve kararın temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Ankara 6.İdare Mahkemesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin reddine, Ankara 6.İdare Mahkemesinin 4.10.2006 günlü, E:2006/1925, K:2006/1783 sayılı kararının onanmasına, 20.3.2008 günü oyçokluğu ile karar verildi. KARŞI OY İstanbul Büyükşehir Belediyesinin iştiraki olan İstanbul Halk Ekmek Un ve Unlu Maddeler Gıda Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinde Genel Müdür olarak görev yapan davacının, emekli keseneğine esas aylığına (6.400) ek gösterge uygulanması için yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada; Ankara 6.İdare Mahkemesince verilen ve Danıştay Onbirinci Dairesinin 14.2.2006 günlü, E:2003/4192, K:2006/621 sayılı bozma kararına uyulmayarak davanın reddi yolundaki ilk kararında ısrar edilmesine ilişkin 4.10.2006 günlü, E:2006/1925, K.-2006/1783 sayılı kararı, davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. 5434 sayılı Yasa'nın 48/b maddesinde, "Aylıklarını personel kanunlarına göre almayan iştirakçilere, genel idare hizmetleri sınıfında görev yapan genel müdürler için belirlenen ek gösterge rakamını geçmemek üzere, ifa ettikleri görevleri itibariyle Devlet Memurları Kanununa göre girebilecekleri sınıflardaki benzer görevlerin aynı kadro, unvan veya derecesi için belirlenmiş ek göstergeler uygulanır." hükmüne yer verilmiştir. Dosyanın incelenmesinden; davacının, İstanbul Yem Fabrikası Müdürü olarak görev yapmakta iken kurumun özelleştirilmesi nedeniyle 4046 sayılı Kanunun 22.maddesi uyarınca 21.4.1994 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürlüğü emrine 3.derecenin l.kademesi aylıkla mühendis olarak atandığı, 22.4.1994-5.5.1994 tarihleri arasında bu görevde bulunduktan sonra 5.5.1994 tarihi itibarıyla istifa ederek görevden ayrıldığı ve İstanbul Büyükşehir Belediyesinin bir iştiraki olan İstanbul Halk Ekmek Un ve Unlu Maddeler Gıda San. ve Tic. A.Ş.'ne 5.5.1994 tarihi itibariyle Genel Müdür olarak atandığı ve halen bu görevde bulunduğu, 8.8.2002 tarihinde idareye başvurarak Genel Müdürlere uygulanan (+6400) ek göstergeden yararlandırılması için gereğinin yapılmasını istediği, başvurusunun davalı idarenin 12.9.2002 günlü, 02/59.826.151 sayılı işlemiyle reddi üzerine bu işlemin iptali istemiyle bakılan davayı açtığı anlaşılmaktadır. Yukarıda anılan hükümden anlaşılacağı üzere, aylıklarını personel kanunlarına göre almayan Sandık iştirakçilerinin, ifa ettikleri görevlere benzer görevler için belirlenmiş ek göstergeden yararlandırılacakları tabiidir. Buna göre aylığını personel kanunlarına göre almayan ancak Sandık iştirakçisi olan ve Genel Müdürlük görevini yürüten davacının, görevi itibariyle benzer nitelikte olan ve 657 sayılı Yasa'ya ekli II sayılı cetvelde genel müdürler için öngörülen 6400 ek göstergeden yararlandırılması gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde ve davanın reddi yolundaki idare mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesinin davanın reddi yolundaki ısrar kararının bozulması gerektiği oyuyla, karara katılmıyoruz. AB/28.3.2008