İlk Derece Mahkemesi ·
İlk Derece Mahkemesi 2002/785 E. 2004/600 K.
- Mahkeme
- İlk Derece Mahkemesi
- Esas No
- 2002/785
- Karar No
- 2004/600
- Karar Tarihi
Danıştay Sekizinci Dairesinin10.4.2001( doğrusu10.4.2002) günlü, E:2001/93, K:2002/2220 sayılı kararının redde ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması davacı tarafından istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Aylin Bayram'ın Düşüncesi: Temyiz ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Cem Erbük'ün Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MÎLLETÎ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü. Dava, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünün 1580 sayılı yasanın 19/5. maddesinin uygulanmasında, uygulama birliği sağlamak amacına yönelik 27.10.2000 günlü, 47312 sayılı Genelgesi ve yine bu işlemle ilgili açıklamalar 29.11.2000 günlü, 47489 sayılı Genelgesinin iptali istemiyle açılmıştır. Danıştay Sekizinci Dairesi, 10.4.2001 (doğrusu 10.4.2002) günlü, E:2001/93 K:2002/2220 sayılı kararıyla; 1580 sayılı Belediye Yasasının 19/5. maddesinde belediye sınırlan dahilinde muayyen mıntıkalar arasında yolcu nakil vasıtası olarak otobüs, omnibüs, otokar, tünel troley, füniküler işletmenin belediyelerin hakkı olduğu, bunların, belediyelerin de katılacakları şirketler vasıtasıyla yapılması ve işletilmesi veya icara verilmesi veya icara verilmesi imtiyazın devrinin İçişleri Bakanlığı kararına bağlı olduğu, 3030 sayılı Büyükşehir Belediyelerinin Yönetimi Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Yasanın 7. maddesinin 3. paragrafında, büyük şehir dahilindeki kara ve deniz taşımacılığı hizmetlerinin bir koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla büyükşehir başkanının başkanlığında yönetmelik ile tespit edilecek kamu kurum ve kuruluşlarının temsilcilerinin katılacağı bir Ulaşım Koordinasyon Merkezinin kurulacağı, 6. paragrafında Ulaşım Koordinasyon Merkezinin, şehrin ulaşım planına göre toplu taşıma araçlarının güzergah, zaman ve bilet tarifelerini yapmaya ve bu tarifeleri uygulamaya yetkili olduğu, bu işlemler yapılırken il trafik komisyonları ile gerekli koordinasyonun sağlanacağı, 7. paragrafında da, Koordinasyon Merkezlerince alınan toplu taşıma ile İlgili kararların bütün belediyeler ile kamu kurum ve kuruluşlar için bağlayıcı olduğunun hükme bağlandığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 12, maddesinin (b) fıkrasının 3. bendinde, karayolu taşımacılığına ait mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere, trafik düzeni ve güvenliği yönünden belediye sınırları içinde ticari amaçla çalıştırılacak yolcu ve yük taşıttan ile motorsuz taşıtların çalışma şekil ve şartları, çalıştırılabileceği yerler ile güzergahlarını tespit etmek ve sayılarını belirlemenin il ve ilçe trafik komisyonlarının görev ve yetkileri arasında sayıldığı, dava konusu edilen 27.10.2000 günlü, 47312 sayılı Genelgede, belediye sınırları dahilinde toplu taşımacılıkla ilgili oluşturulacak yeni hatlar ve güzergahlar konusunda, il trafik komisyonunun olumlu görüşünün alınarak Bakanlık onayının talep edilmesi gerektiğinin belirtildiği, anılan kurallarının birlikte değerlendirilmesinden; büyükşehir belediye sınırları dahilînde oluşturulacak yeni hat ve güzergah konusunda UKOME ve il trafik komisyonlarının kararlarının yeterli görüldüğü, bu konuyla ilgili olarak Bakanlığa herhangi bir görev ve yetki verilmediği, bu durumda Yasalarda yer almayan bir kuralın, genelge ile getirilemeyeceği nedeniyle dava konusu işlemlerin Bakanlık onayı talep edilmesine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, 27.10.2000 günlü, 47312 sayılı Genelgenin diğer kısımları ile 29.11 .2000 günlü, 47489 sayılı Genelgede ise mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, 27.10.2000 günlü, 47312 sayılı Genelgenin "Bakanlık onayı talep edilecektir." kısmının iptaline, genelgenin diğer kısımları ile 29.11.2000 günlü, 47489 sayılı Genelge ile ilgili olarak davanın reddine karar vermiştir. Davacı, 10.4.2001 (doğrusu 10.4.2002) günlü, E:2001/93, K:2002/2220 sayılı bu kararın redde ilişkin kısmını temyiz etmekte ve 3030 sayılı Yasa uyarınca büyükşehirlerde toplu taşıma konusunda UKOME'nin görevli olduğu, bu nedenle büyükşehir belediyelerinin dava konusu genelgeler kapsamı dışında tutulması gerektiği iddialarıyla bozulmasını istemektedir, 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın 12. maddesinin b/3 fıkrası ile öngörülen, belediye sınırları içerisindeki toplu taşımalara ilişkin çalışma şekil, şart, güzergah tespitine yönelik il trafik komisyonunun görevi ve yetkisi trafik düzeni ve güvenirliğinin sağlanması noktasına yönelik olup, dava konusu Genelgeler ile getirilen düzenleme ile de il trafik komisyonunun olumlu görüşünün görev alanına ilişkin ve bu atanla sınırlı olması gerektiğinde kuşku olmadığından, dava konusu işlemler, 3030 sayılı Yasa uyarınca kurulacak öten UKOME bu konudaki hizmetlerine müdahale anlamını taşımayıp, yasada öngörülen UKOME ile trafik komisyonlarının koordineli çalışma esasına aykırılık görülmemiştir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davacının temyiz isteminin reddine, Danıştay Sekizinci Dairesinin 10.4.2001 (doğrusu 10.4.2002) günlü, E:2001/93, K:2002/2220 sayılı kararının temyiz edilen bölümünün yukarıda belirtilen gerekçenin de eklenmesiyle onanmasına, 27.5.2004 günü oybirliği ile karar verildi.