İlk Derece Mahkemesi 1998/673 E. 2000/201 K.

İstemin Özeti : Yapı Tesis ve Onarını İhalelerine Katılma Yönetmeliğinin 8/III/B-6. maddesinin bakanlık müsteşarlarına müteahhitlik karnesi verilmesini mühendis veya mimar olma şartına bağlayan hükümlerinin ve müteahhitlik karnesi alma amacıyla davacının düzenlenmesini istediği görev belgesinin anılan yönetmelik uyarınca düzenlenmesinin mümkün olmadığı yolundaki Bayındırlık ve İskan Bakanlığının 29.5.1997 günlü. 31-75/7782 sayılı işleminin, bu işleme dayalı olarak Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca aynı yolda tesis edilen 11.6.1997 günlü, 571 sayılı işlemin ve davacının müteahhitlik karnesi verilmesi isteminin zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonunda Danıştay Altıncı Dairesi 18.6.1998 günlü, E:1997/4738, K:1998/3456 sayılı kararla; müteahhitlik karnesinin ilgilinin ihalesine katılabileceği işin grubunu ve keşif bedelinin tavanım gösteren ve bu karneye sahip olan gerçek ve tüzel kişilerin yapı tesis ve onarını işini yapabilecek bilgi ve tecrübeye sahip bulunduğunu kanıtlayan bir belge olduğu, müteahhitlik hizmetlerinin devamını sağlamak için bu belgenin verilmesinin gerektiği ve devlet ihalelerinde de ibrazının zorunlu olduğu, davalı idareye bu konuda yetki veren yasada idare yönünden bağlayıcı hükümler yer almadığından, idarenin bu konuda idare hukukunun genel prensiplerini göz önünde bulundurmak suretiyle ve takdir yetkisini objektif bir biçimde kullanarak düzenleme yapabileceği, idare tarafından böyle bir belgeyi almaya hak kazandıran bilgi ve tecrübe birikiminin ya bizzat müteahhitlik yaparak veya müteahhitlik için gereken bilgileri eğitimleri sırasında almış teknik elemanlar için yapılan işleri yöneterek veya denetleyerek kazanılacağı düşüncesinden hareket edildiği, bu nedenle yönetmelik hükmünde ve buna dayalı olarak tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. Davacı; müteahhitlik yapabilmek için mühendis veya mimar olmanın zorunlu olmadığı, mimar-mühendis unvanlı müsteşarlarla aynı işi yaptıkları, bazı mühendislik dallarından mezun olup müsteşarlık yapanların müteahhitlik işleriyle ilgili bir uzmanlık eğitimi almadıklarını öne sürerek anılan kararı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmaların Özeti : Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Adnan Zengin'in Düşüncesi: Temyiz isteminin reddi ile daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Tülin Özgenç'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü. Yapı Tesis ve Onarını İşleri İhalelerine Katılma Yönetmeliğinin 8/III/B-6. maddesinin bakanlık müsteşarlarına müteahhitlik karnesi verilmesini mühendis veya mimar olma şartına bağlayan hükümlerinin, davacı adına görev belgesi düzenlenmesinin mümkün olmadığı yolundaki 29.5.1997 günlü. 31-75/7782 sayılı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı işleminin, bu işleme dayanılarak tesis edilen 11.6.1997 günlü, 571 sayılı Sanayi ve Ticaret Bakanlığı işleminin ve davacının kendisine müteahhitlik karnesi verilmesi isteminin zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonunda, Danıştay Altıncı Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan 18.6.1998 günlü, E:1997/4738, K:1998/3456 sayılı kararı, davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden: Danıştay Altıncı Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından davacının temyiz isteminin reddine, Danıştay Altıncı Dairesinin 18.6.1998 günlü, E:1997/4738, K:1998/3456 sayılı kararının onanmasına, 11.2.2000 günü oybirliği ile karar verildi.