İlk Derece Mahkemesi 1997/185 E. 1999/510 K.

Sanayi ve Ticaret Bakanlığında APK Uzmanı olan davacıya APK Uzmanı ibaresine dayanılarak kendisine makam tazminatı ödenmeyeceğine ilişkin işlem ile dayanağı olan 141 seri nolu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinin 5. maddesinin 2. fıkrasının kendisi ile ilgili kısmının iptali, bu işlem nedeni ile yoksun kaldığı maddi haklarının faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada; Danıştay Onikinci Dairesince verilen ve IV sayılı makam tazminatı cetveli ile öngörülen makam tazminatından yararlandırılmamasına ilişkin 21.9.1995 günlü. 7621 sayılı işlemin iptaline, 141 Seri Nolu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinin 5. maddesinin 2. fıkrasının iptal istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ilişkin bulunan 6.11.1996 günlü,E:1995/10140, K:1996/3477 sayılı kararı, davalı idarelerden Maliye Bakanlığı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi ile daire kararının onanması gerektiği savunulmaktadır. Danıştay Tetkik Hakimi Tuncay Dündar'ın Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Zeynep Kavlak'ın Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin l inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle Danıştay Onikinci Dairesinin 6.11.1996 günlü, E:1995/10140, K:1996/3477 sayılı kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca 2577 sayılı Yasanın 17.maddesi uyarınca duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek işin gereği görüşüldü: Sanayi ve Ticaret Bakanlığında APK Uzmanı olan davacıya APK Uzmanı ibaresine dayanılarak kendisine makam tazminatı ödenmeyeceğine ilişkin işlem ile dayanağı olan 141 seri nolu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinin 5. maddesinin 2.fıkrası m n kendisi ile ilgili kısmının iptali, bu işlem nedeni ile yoksun kaldığı maddi haklarının faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada; Danıştay Onikinci Dairesince; 6.11.1996 günlü. E:1995/10140. K:1996/3477 sayılı kararla; ilgililerin 657 sayılı Yasaya eklenen IV sayılı Makam Tazminatı cetvelinde öngörülen makam tazminatından ve söz konusu yasanın 43/b maddesi 3 üncü bendi hükmünden yararlandırılabilmeleri için genel müdür, genel müdür yardımcısı, müstakil daire Başkanı ve Devlet Planlama Teşkilatı Genel Sekreteri düzeyinde veya daha üst düzeyde makam tazminatından yararlandırılan görevlerde bulunmaları, fiilen bu görevi 6 ay süreyle yürütmeleri, başka bir göreve atanmaları halinde atandıkları bu görevin söz konusu Yasanın 43/b maddesinde belirtilen görevlerden biri olması gerektiği, öte yandan, 657 sayılı Yasaya ekli IV sayılı Makam Tazminatı Cetvelinde yapılan değişikliklerle ortaya çıkan tereddütlerin giderilmesi amacıyla 17.8.1995 günlü, 22377 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe konulan 141 seri nolu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinin 5/2 maddesinde ise; 657 sayılı Yasanın 43/b maddesinde yer alan "müşavir" ve "1.dereceden uzman" kadrolarından herhangi bir mesleki unvana sahip olmayan müşavirlik ve uzmanlıkların anlaşılması. APK Uzmanı, hesap uzmanı, hukuk müşaviri vb görevlerin 43/B maddesinde sayılan unvanlar olarak değerlendirilmemesi gerektiği hükmüne yer verildiği. 657 sayılı Yasanın 547 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 43/B maddesinin 3 üncü fıkrasında diğer unvanlarla birlikte uzman unvanı da sayılarak söz konusu uzmanlığın mesleki unvan olup olmadığı yolunda bir ayrıma yer verilmemesi karşısında, 1.dereceden uzman unvanına yorum getirilip APK Uzmanlığının mesleki bir uzman unvanı olduğu sonucuna ulaşılarak uzmanlar arasında bir ayrıma gidilmesi ve bu kabule dayanılarak da daha önce bulunduğu görev itibariyle anılan ödemelerden yararlandırılması konusunda bir çekişme bulunmayan davacının şu anda APK Uzmanlığı görevini yürüttüğünden bahisle söz konusu ödemelerden yararlandırılmaması yolunda tesis edilen işlemde mevzuata uyarlık bulunmadığı, dava konusu 141 sayılı Genel Tebliğin 5.maddesinin 2.fıkrasının dairelerinin 12.6.1996 günlü. :1995/10333, K:1998/2175 sayılı kararı ile iptal edilmiş olduğu gerekçesiyle davacının IV sayılı makam tazminatı cetveli ile öngörülen makam tazminatından yararlandırılmamasına ilişkin 21.9.1995 günlü, 7621 sayılı işlemin iptaline, 141 Seri Nolu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinin 5. maddesinin 2. fıkrasının iptal istemi hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine davalı idarelerden Maliye Bakanlığı bu kararı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve dilekçelerde ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davalı Maliye Bakanlığının temyiz isteminin reddine. Danıştay Onikinci Dairesinin 6.11.1996 günlü, E:1995/10140, K:1996/3477 sayılı kararının onanmasına, 30.4.1999 günü oybirliği ile karar verildi.