İlk Derece Mahkemesi 1994/25 E. 1994/296 K.

Temyiz Eden (Davalı) : PTT İşletme Genel Müdürlüğü Vekilleri : Av...Av... Karşı Taraf (Davacı) : ... Mirasçısı ... İstemin Özeti : PTT Genel Müdürlüğünün sözleşmeli personel ücretlerini belirleyen 17.8.1991 günlü, 18618 sayılı Genelgesinin II sayılı cetvele tabi personelin sözleşme ücretlerinin sınırlamasıyla ilgili Ek:l Madde:6 ve Ek:4'te yer alan düzenlemelerin iptali ve sözleşme ücretinin 1.7.1991 tarihinden itibaren 2 25 oranında arttırılarak yeniden düzenlenmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Beşinci Dairesince verilen ve 17.8.1991 günlü 18618 sayılı Genelgenin Ek:l. Madde:6 ve Ek:4'te yer alan düzenlemelerin iptaline, davanın sözleşme ücretinin 1.7.1991 tarihinden itibaren %25 oranında arttırılması isteminin reddine dair bulunan 28.9.1993 günlü, E:1992/1354, K:1993/3399 sayılı kararın, dava konusu Genelgenin Ek:l Madde:6 ile Ek:4'te yer alan düzenlemelerin iptaline ilişkin kısmını davalı idare temyiz etmekte ve usul ve hukuka aykırı olduğu iddiasıyla bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Davalı idarenin temyiz istemine cevap verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi : Dr .Ülkü Özcan Danıştay Savcısı Günay Erden'in Düşüncesi : Temyizi istenen kararda davacı konumunda bulunan şahsın karar tarihinden önce vefat ettiği Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunun 28.1.1994 günlü ara kararına cevaben gönderilen belgelerin incelenmesinden anlaşılmıştır. Açıklanan bu nedenle, temyiz isteminin kabulü ile dava dosyasının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 26.maddesi hükümlerine göre işlemden kaldırılmak üzere Danıştay Beşinci Dairesi kararının bozulmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: PTT Genel Müdürlüğünün sözleşmeli personel ücretlerini belirleyen 17.8.1991 günlü, 18618 sayılı Genelgesinin II sayılı cetvele tabi personelin sözleşme ücretlerinin sınırlanmasıyla ilgili Ek:1, Madde:6 ve Ek:4'te yer alan düzenlemelerin iptali ve sözleşme ücretinin 1.7.1991 tarihinden itibaren %25 oranında arttırılarak yeniden düzenlenmesi istemiyle açılan dava sonucunda, Danıştay Beşinci Dairesince verilen ve 17.8.1991 günlü 18618 sayılı Genelgenin Ek:l, Madde:6 ve Ek:4'te yer alan düzenlemelerin iptaline, davanın sözleşme ücretinin 1.7.1991 tarihinden itibaren %25 oranında arttırılması isteminin reddine dair bulunan 28.9.1993 günlü, E:1992/1354, K:1993/3399 sayılı kararın, dava konusu Genelgenin Ek:l Madde:6 ile Ek:4'te yer alan düzenlemelerin iptaline ilişkin kısmını davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Davalı idarenin temyiz dilekçesinde, davacı ...'in karar tarihinden önce 19.9.1993 tarihinde vefat ettiği ve mirasçıları tarafından bir başvuru olmadığından kararın usul yönünden bozulması gerektiği iddia edilmekte ise de; teniyiz edilen karar ile ilgili dosyanın incelenmesinden; Davacı ...'in 19.9.1993 tarihinde vefat ettiğinin temyiz aşamasında davalı idare tarafından öne sürülmesi üzerine bu aşamada ... Mirasçısı ... tarafından Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kuruluna hitaben yazılan 28.3.1994 tarihli dilekçe ile davanın devamı yönünde irade beyan edilerek, davayı takip ettikleri bildirildiğinden davalı idarenin bu yöndeki iddiaları yerinde görülmeyerek işin esasına geçildi: Danıştay Beşinci Dairesince verilen 28.9.1993 günlü, E:1992/1354, K:1993/3399 sayılı kararla, dava konusu Genelge ile sözleşme ücretlerine getirilen tavan sınırlamalarının sözleşmeli personelin emsali Devlet memurunun 1991 yılı 2.yarısı için alabileceği net aylığın altına düşmesi halinde dahi uygulanmasında ve sözleşme ücretinin buna göre belirlenmesinde Yüksek Planlama Kurulunun 30.7.1991 günlü kararına uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle 17.8.1991 günlü, 18618 sayılı Genelgenin II sayılı Cetvele tabi personelin sözleşme ücretlerinin sınırlanmasıyla ilgili Ek:l, madde:6 ve Ek:4'te yer alan düzenlemeler iptal edilmiş, davacının ücretinin emsali Devlet Memurunun net aylığının %25 arttırılarak belirlenmesine ilişkin istemi ise reddedilmiştir. Danıştay Beşinci Dairesince verilen bu kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davalı idarenin temyiz isteminin reddine, Danıştay Beşinci Dairesinin 28.9.1993 günlü, E:1992/1354, K:1993/3399 sayılı kararının onanmasına, 3.6.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.