İlk Derece Mahkemesi 1991/453 E. 1992/38 K.

Temyiz Eden (Davacı) : ............. Karşı Taraf (Davalı) : Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı İstemin Özeti : ............ Teknik Üniversitesi Mühendislik - Mimarlık Fakültesi inşaat Mühendisliği Bölümü Yapı Anabilim Dalında doçent olan davacının, 2547 sayılı Kanunun 3455 sayılı Kanunla değişik geçici 8 inci maddesine göre profesörlüğe yükseltilmesi isteminin reddine ilişkin Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 8.1.1990 günlü APK : 08-03-172-00404 sayılı işleminin iptali istemiyle açmış olduğu dava sonucunda Danıştay Beşinci Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan 23.5.1991 günlü E:1990/367, K: 1991/943 sayılı kararı davacı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Danıştay Beşinci Dairesince verilen ve davanın reddi yolundaki kararın, usul ve hukuka uygun bulunduğundan bahisle temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Tetkik Hakimi : Suna Türkoğlu Danıştay Savcısı Nevin Gönenç'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı idari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Hüküm veren Danıştay idari Dava Daireleri Genel Kurulunca, davacının temyiz aşamasında duruşma yapılması hakkındaki istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü : ........... Teknik Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi inşaat Mühendisliği Bölümü Yapı Anabilim Dalında doçent olarak görev yapan davacının, 2547 sayılı Kanunun 3455 sayılı Kanunla değişik geçici 8 inci maddesine göre profesörlüğe yükseltilmesi isteminin reddine ilişkin Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 8.1.1990 günlü APK : 08-03-172-00404 sayılı işleminin iptali istemiyle açmış olduğu dava sonucunda Danıştay Beşinci Dairesince verilen ve davanın reddine ilişkin bulunan 23.5.1991 günlü E:1990/367, K:1991/943 sayılı kararı davacı temyiz etmekte ve jürinin hatalı oluşturulduğu, profesörlüğe yükselmek istediği Yapı Anabilim dalında diğer üniversitelerde çok sayıda profesör olmasına rağmen başka anabilim dalından jüri üyesi seçildiği, jüri üyelerinin, eserlerinin tamamını incelemedikleri ve kişisel raporların tümüyle gerçeği yansıtmadığı, ancak bu haliyle dahi raporlar dikkatle incelendiğinde, gerekli niteliklere sahip olduğunun anlaşılacağı iddialarıyla, Daire kararının bozulmasını istemektedir. Temyize konu kararla ilgili dava dosyasının incelenmesinden 1970 yılında ............Teknik Üniversitesinde asistan olarak göreve başlayan davacının, 1977 yılında doktor, 1982 yılında da Yapı Anabilim Dalında doçentliğe yükseldiği, 1983'ten itibaren doçent kadrosunda görev yaptığı, 1987 yılında ise Yapı Anabilim Dalı Başkanlığına getirildiği ; 2547 sayılı Kanunun 3455 sayılı Kanunla değişik geçici 8 inci maddesine göre profesörlüğe yükseltilme istemi üzerine Rektör tarafından, ODTÜ inşaat Mühendisliği Bölümü Mekanik Anabilim Dalından Prof. Uğur Ersoy, Gazi Üniversitesi inşaat Mühendisliği Bölümü Yapı Anabilim Dalından Prof. Tuğrul Tankut ve Karadeniz Teknik Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi inşaat Mühendisliği Bölümünden Prof. Aydın Dumanoğlu'nun, davacının bilimsel değerlendirmesini yapmak ve 2547 sayılı Kanunun 26/6-4 fıkrası ile Öğretim Üyeliğine Yükseltilme ve Atanma Yönetmeliğinin 20 nci maddesi uyarınca kişisel raporlarını hazırlamak üzere görevlendirildikleri anlaşılmaktadır. 2547 sayılı Kanunun, 26 ncı maddesinin (b) bendinin, işlemlerin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan 4 üncü fıkrası hükmü ile 2547 sayılı Kanunun 65 inci maddesi uyarınca hazırlanan Öğretim Üyeliğine Yükseltilme ve Atanma Yönetmeliğinin 20 nci maddesi hükümleri gereğince oluşturulacak jüride öncelikle adayın mensup olduğu bilim dalından, bu bilim dalında jüri üyesi olma niteliğini taşıyan kimselerin bulunmaması halinde ise en yakın bilim dalından profesörlerin görevlendirilmeleri zorunlu kılınmak suretiyle adayların bilimsel yeterliliklerinin sağlıklı bir biçimde saptanmasının amaçlandığında kuşku bulunmamaktadır. 2547 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin (k) bendinde de "Bölümlerin, amaç, kapsam ve nitelik yönünden bir bütün teşkil eden, birbirini tamamlayan veya birbirine yakın anabilim veya ana sanat dallarından oluşan bilimsel araştırma ve uygulama birimi oldukları belirtilmekte olup; akademik örgütlenme içinde birbirine yakın ve birbirini tamamlayan anabilim dallarının yer aldığı bölümlerdeki anabilim veya ana sanat dallarının ise "en yakın bilim alanı" olacağından duraksamaya yer yoktur. Bakılan uyuşmazlıkta ise, davacı hakkında rapor veren jüride görevlendirilen Prof. Dr. Uğur Ersoy'un davacı ile aynı anabilim dalında olmaması nedeniyle jürinin usulüne uygun oluşturulmadığı anlaşıldığından ve bu olurumda, davacının bilimsel yeterliğinin yasa ve yönetmeliğe uygun olarak saptandığından söz edilemeyeceği sonucuna varıldığından, jürinin olumsuz raporuna dayanılarak tesis edilen işlemde mevzuata uyarlık görülmemiştir. Açıklanan nedenle, davacının temyiz isteminin kabulüne, Danıştay Beşinci Dairesince verilen 23.5.1991 günlü E: 1990/367, K:1991/943 sayılı kararın bozulmasına, 14.2.1992 günü oybirliğiyle karar verildi.