Diğer ·

1994/772 E. 1996/267 K.

Mahkeme
Diğer
Esas No
1994/772
Karar No
1996/267
Karar Tarihi

İstemin Özeti : Danıştay Beşinci Dairesince verilen 13.4.1994 günlü. E:1993/5489, K:1994/2077 sayılı kararın iptale ilişkin kısmım davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi Nal an Terzi'nin Düşüncesi : Temyiz edilen Danıştay Beşinci Daire kararında usul ve hukuka aykırılık görülmediğinden daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Danıştay Savcısı Sevil Engin'in düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle daire kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA. Hüküm veren Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunca gereği görüşüldü: Davacının, müfettiş yardımcılığı görevine atanmasına ilişkin işlemin iptali ile bu işleme dayanak olarak gösterilen Tekel Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin 24 üncü maddesinin (b) bendinin iptali ve yeniden atama yapılmasına kadar geçecek süre içinde yoksun kaldığı aylık gelirlerinin yasal faizi ile birlikte tazmini ve özlük haklarının verilmesi istemiyle açtığı dava sonucunda. Danıştay Beşinci Dairesince verilen, davanın yönetmelik hükmüne yönelik kısmının reddine, davacının müfettiş yardımcılığına atanmasının iptaline dair işlemin ise iptaline ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı aylık ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte davacıya verilmesine ilişkin 13.4.1994 günlü. E.1993/5489. K:1994/2077 sayılı kararın, iptale ilişkin kısmını davalı idare temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir. Temyiz edilen kararla ilgili dosyanın incelenmesinden; Danıştay Beşinci Dairesince. 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun Devlet memurluğuna alınacaklarda aranılacak genel ve özel şartları belirleyen 48. maddesinin (B) bendinin 2. fıkrasında, devlet memurluğuna alınacakların kurumların özel kanun veya diğer mevzuatında aranacak şartları taşımaları gerektiğinin belirtildiği, olay tarihinde yürürlükte bulunan TEKEL Teftiş Kurulu Başkanlığı Kuruluş. Görev ve Çalışma Yönetmeliğinin Anayasanın 124. maddesi uyarınca çıkarılan 3011 sayılı Yasanın 1/b maddesi uyarınca Resmi Gazetede yayımlanması gerekmekte ise de, 27.9.1993 günlü, 21711 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan TEKEL Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin 20/b maddesinde de aynı hükmün yer alması ve yukarıda anılan yasa hükmüyle hizmetin gerektirdiği özel şartların belirlenmesi konusunda kurumlara yetki verilmesi karşısında söz konusu düzenlemede yasaya aykırılık görülmediği, davanın, işlemin iptali ve parasal ve özlük haklarının verilmesi istemine ilişkin kısmına gelince; 1.1.1962 doğumlu olan davacının yerleşik Yargıtay İçtihatları ile de kabul edildiği gibi, 30 yaşım doldurduğu tarih 31 yaşından gün almaya başladığı tarih olup bu tarihin 2.1.1992 tarihi olduğunda kuşkuya yer olmadığı, bu durumda TEKEL Genel Müdürlüğünce 1992 yılında açılan müfettiş yardımcılığı sınavının açıldığı yılın ocak ayı başında 30 yaşım doldurmamış bulunduğu anlaşılan davacının atamasının "sınavın açıldığı yılın Ocak ayı başında (30) yaşım doldurmamış bulunmak" şartım taşımadığı gerekçesiyle iptalinde hukuka uyarlık bulunmadığı, öte yandan hukuka aykırılığı yukarıda açıklanan bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı aylık ve özlük haklarının davacıya verilmesi Anayasal ve yasal bir zorunluluk olduğu gerekçesiyle davanın yönetmelik hükmünün iptaline ilişkin kısmının reddine, davacının müfettiş yardımcılığına atanmasının iptaline dair işlemin ise iptaline, bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı aylık ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve dilekçede ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davalı idarenin temyiz isteminin reddine, Danıştay Beşinci Dairesinin 13.4.1994 günlü. E:1993/5489, K:1994/2077 sayılı kararının onanmasına, 16.05.1996 günü oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Diğer undefined, E. 1994/772, K. 1996/267, T. 16.05.1996, www.arakarar.com/karar/diger-karar-1994-772-e-1996-267-k-63215811d944